"విష్ లిష్ట్"

శశిధర్ పింగళి 

----------------

ఉదయం వ్రాసుకునే"విష్ లిష్ట్" 

సుందరంగా, సుదీర్ఘంగా, ఉత్సాహంగా

వుంటుంది..

కానీ -

సాయంత్రం చేసుకునే సమీక్షలే

సంక్లిష్టంగా, సంక్షిప్తంగా, నిర్లిప్తంగా

వుంటాయి..

నా కిప్పటికీ గుర్తే !

శశిధర్ పింగళి

నా కిప్పటికీ గుర్తే - ఆనాడు

తడబడుతూ .. తలొంచుకుని

మెట్టినింట పాదం మోపిన - క్షణం –

బిడియంతో - బెరుకు బెరుగ్గా

చూసిన – చూపులూ –

ఈ చిన్ని హృదయానికి – రాణిని

చేస్తానని ఇచ్చిన మాటా –

అన్నీ గుర్తే –

కానీ చిత్రంగా

చలి మంత్రం!

[శశిధర్ పింగళి]

------------------

ఒకప్పుడు వేయించిన

విత్తనాల్లా విడివిడిగా వున్నవాళ్ళు కూడా

ఇప్పుడు పాకంలోపడ్డ పప్పుగింజల్లా

అతుక్కుపోతున్నారు...

మనుషుల్ని దగ్గరచేసే

మంత్రమేదో – తనకే తెలిసినట్లు

చలి చెలరేగిపో తోంది !!

నిన్ను దర్శించాలంటే

[శశిధర్ పింగళి]

తీరంవెంబడి

ఎంతనడిచినా - ఇంకా

తీరని కోరికేదో

బలంగా వినిపిస్తూనే వుంది!

ఇప్పుడిప్పుడే

అర్దమవుతోంది - నువు

సముద్రాన్ని చీల్చుకుని వస్తుంటే

కర్తవ్యం బోధపడుతోంది

నిన్ను దర్శించాలంటే

తీరికలేకుండా నడవటం కాదు

నిలకడగా నిలబడి

నిశ్చలంగా చూస్తే చాలని!!

మరో ఉదయం !!

[శశిధర్ పింగళి]
-----------------------
భూమ్యాకాశాల మధ్య
పరుగెత్తీ, పరుగెత్తీ
అలసిపోయాను -
అనుభవాల గొంగడిలో
అనుభూతులను యేరుకుంటూ
రాత్రంతా
నిద్దురలేకుండానే గడిచిపోయింది -
ఎవరో తలుపు తడుతున్నారు...
మళ్ళీ నన్ను
తనవెంట తీసుకుపోవటానికి
మరో ఉదయం వచ్చినట్లుంది !!
------------------

ఆ రేపటి కోసం!

[శశిధర్ పింగళి ]

ఎప్పటినుంచో ఓ కోరిక

కోరికగానే మిగిలిపోతోంది..

ఆశలతీరానికి దగ్గరగా వుంటూ

అలసత్వానికి బలైపోతొంది..

లేలేతపాదాలతో నువ్వు

నడిచొస్తుంటే చూడాలనీ...

కనీ కనిపించకుండా

నువు దాగుడుమూతలాడుతుంటే

చూసి నవ్వుకోవాలనీ...

చేతులుసాచి గుండెలనిండా

నిన్ను హత్తుకోవాలనీ...

చిన్ని ఆశ!

నువ్వొస్తావనే 

మునివాకిలినిముగ్గుల్తో అలంకరించా

అర్ధరాత్రికూడా దాటకుండానే…

అంతరంగపుటరుగులమీద

రంగవల్లులేసుకున్నాను - అక్కడ

నీతో కూర్చొని కబుర్లు చెప్పాలని

ఆశ పడ్డా!

రాత్రంతా నీ తలపుల జడిలో పడి

తడిసి ముద్దవుతూ వుంటే

ఓ వెచ్చని ఒడి

మెల్లగా నన్ను తనలోకి లాక్కుంది

పొద్దున్నే -

నీవంపిన కబురు నన్ను జేరే లోగా

ఎవరో బరువైన బద్దకాన్ని – నా

రెప్పలపై పెట్టి వెళ్ళిపోయారు..

వదిలించుకుని లేచేసరికి  నువ్వేమో

అందనంత యెత్తుకెదిగిపోయావ్..

ఇప్పటికీ – నువ్వు వస్తుంటే

చూడాలన్న - ఆ

కోరిక అలాగే వుండిపోయింది.

అయితేనేంలే, అప్పటిదాకా

తోడుతెచ్చుకున్న ఆశ తో

ఎదురుచూస్తూ వుంటా

ఆ రేపటి కోసం!

సరిహద్దు రాళ్ళు

[శశిధర్ పింగళి]

సరిహద్దు రాళ్ళు పీకేస్తే – చాలు

సమస్యలు తీరిపోతాయనుకున్నాం

సామరస్యం వెల్లివిరుస్తుం దనుకున్నాం

చదరపు విస్తీర్ణం పెరిగిందే తప్ప

హృదయ వైశాల్యం పెరగలేదు

కూలిన గోడలపై నుంచీ

హోరెత్తించే పడమర గాలులు ఓ ప్రక్కా –

అంతర్జాలపు రహదారులపై

అవిశ్రాంతం గా నడిచొచ్చే

అశ్లీలపు నీలినీడలు ఓ ప్రక్కా -

అర్ధరాత్రి జొరబడే ఆగంతకపు

ఆలోచనలింకోవైపు

నా యువత గుండెల్లో గందరగోళాన్ని

సృష్టించి - బందిపోటు

తత్వాన్ని బలంగా నింపుతున్నాయి

మనం అందంగా కట్టుకున్న

కట్టుబాటు గోడల్ని పడద్రోసి

కొంపల్ని కూల్చేస్తున్న – సు

పుత్రుల్ని చూసి – భారతమాత

మౌనంగా – రోదిస్తోంది

చెరిగిన సరిహద్దుల సాక్షిగా

సంకోచిస్తున్న

మానవ సంబంధాల మధ్య

మనిషికీ మనిషికీ మధ్య – కట్టుకున్న

మహా కుడ్యాల మధ్య

మనకి మనమే ఎవరికీ వారే

మహారాజుల్లా వెలిగిపోతున్నాం

విశ్వపువీధుల్లో మాత్రం

వెలవెల  పోతున్నాం

--------------

నమ్మకమే జీవితం

[శశిధర్ పింగళి]

ప్రేమగా నాటిన విత్తు
మొలకెత్తి -మొక్కై
ఆకులు తొడుగుతున్నప్పుడు
మొగ్గలు పువ్వులై  తోటంతా
ఆక్రమించుకున్నప్పుడు
గుండె గదంతా పూర్తిగా
పరుచుకున్న - ఆనందం

దినచర్య

[ శశిధర్ పింగళి ] 

ఆకాశద్వారాన్ని - ఆశా కుసుమాలతో

అందంగా అలంకరిస్తున్నారు..

లేలేత పాదాలతో నడిచి వచ్చే

ఆ వెలుగుల రాయనికి

సముద్రజలాల తో అభిషేకించి స్వాగతం

పలుకుతున్నారు ..

ప్రేమా – దేవుడూ

[ శశిధర్ పింగళి ]

అక్కడ

దేవుని కోసం

యజ్ఞాలు చేస్తున్నారు

వాళ్లు –

ఇక్కడ

ప్రేమకోసం – ఏకంగా

యుద్ధాలే చేస్తున్నారు

వీళ్ళు –

అక్కడ దేవుడూ దొరకలేదు

ఇక్కడ ప్రేమా దొరకలేదు

అసలు

ప్రేమా – దేవుడూరెండూ ఒకటే

అది

బౌతికవాదానికి అందని

మానసికమైన అనుభూతి మాత్రమే.

--- --- ---