Pages

స్వాగతం

కం|| అందమ్ముగ తెలుగు కవిత | లందింతుము, చదివిమీరు స్వారస్యముతో | స్పందనలందించుటకై | చందన తాంబూల విధుల స్వాగతమిదియే!

==========================================================================================================

29, జులై 2011, శుక్రవారం

గురుతుల్యులు సరసకవి "కవిశిరోమణి" ఆచార్య రావికంటి వసునందన్ గారి 60వ జన్మదిన మహోత్సవ శుభవేళ సరస సాహిత్య సమయస్ఫూర్తి తో సమర్పించు ప్రశంసా పద్య షట్కము.

[రచన:  పింగళి మోహిని ]

రసనిష్యందము  భావగర్భితమునై రమ్యార్థ కల్ప ప్రసా
ద సమారాధ్యము శేముషీకలిత చందస్సుందరోపేతమై
లసదోదాత్త చమత్కృతుల్ ప్రతిపదాలంకారికా జ్యోత్స్న పెం
పెసలారంగ రచించితే నవకవీ విద్వత్ప్రభా భారవీ!

ప్రాచీనాధునికాంధ్ర సత్కవుల ధారాసుద్ధి పాండిత్యమున్
ఔచిత్యాంచిత దృశ్యవర్ణనలు సద్యస్ఫూర్తివంతమ్ముగా
వాచోవీచి మహోర్మికాభరిత శార్వాణీ యశోవైభవం
బాచార్యోత్తమ మీదు సత్కృతులలో ఆవిష్కృతంబయ్యెడిన్.

23, జులై 2011, శనివారం

మార్పు

[ శశిధర్ పింగళి ]
( ఈ కథే మొన్న జులై 3 ఆదివారం వార్త బుక్ లో వచ్చిందండోయ్.... )


"పాత పేపర్లు కొంటాం..", "పాత పేపర్లు కొంటాం.." దూరంగా వీధిలోంచి కేక వినిపిస్తోంది.
చేతిలో కాఫీ కప్పుతో అప్పుడే గదిలోనికి ప్రవేశిస్తూ

"ఏమండీ పిలవమంటారా" అంటూ కొంటెగా చూసింది కమల.

రోషంతో నాకళ్ళు పెద్దవి చేస్తూ "కంచూ" అంటూ అరిచాను పళ్ళు బిగపట్టి.

"నేనేం కంచు ను కాను. కనకాన్నే. లక్షణంగా కనక మహా లక్ష్మి అని పేరుపెట్టారు మావాళ్ళు. పూర్తిపేరు పిలిచే ఓపిక లేకపోతే కనకం అని పిలవండి. కాదనుకుంటే కమల అని పిలవండి. అంతేగాని ఇలా కంచు, గించు అంటే పలికేదిలేదు. మాట్లాడేది లేదు." అంది కోపాన్ని నటిస్తూ.

లేదులేవోయ్, నువ్వు మాట్లాడితే కంచుగంట మ్రోగినట్లు ఠంగ్ మంటుందనీ" అన్నాను.

18, జులై 2011, సోమవారం

నా తొలి పద్యం .. సమస్యాపూరణం

[ పింగళి శశిధర్ ]

చేరెడు కన్నులందు గురిచేసిన గాలము గ్రుచ్చి, గ్రుచ్చి,
య్యారము తోడ లేనడుము అల్లల నాడగ పాదమందు, శృం
గారము చిందు అందియలు ఘల్లున మ్రోగెడు కన్నె మోహనా
కారము కన్నులంబడగ కల్గదె మోదము మానవాళికిన్.

(ఆకాశవాణి విజయవాడ సమస్యాపూరణం కార్యక్రమంలో ది.23.08.1983 న చదవబడింది)

3, జులై 2011, ఆదివారం

శ్రీ మేడసాని వారి అవధానం పై స్పందన

(పింగళి మోహిని)
(ఒకసారి శ్రీ మేడసాని వారి అవధానం చూసిన ఆనంద పారవశ్యంలో ఇలా...)


1. హృద్యంబై, కమనీయమై, మధురమై, యుత్సాహ సంయుక్తమై
    సద్యోజాత చమత్కృతీ భరితమై, సంపూర్ణ ధారాళమై
    ఉద్యద్దారణ ప్రౌఢిమాసగుణమై, ఓజోగుణోపేతమై
    ఆద్యంతంబలరించె మోహనునిదౌ అష్టావధానమ్మిటన్ !

2. ప్రాచీనాధునికాంధ్ర కావ్యగత సారంబున్ మదింగ్రోలి, త
    ద్రోచోరాజిత ‘ధార’ యాశు కవితా రూపాన తోడుండగా
    వాచాంబోధి సరస్వతీ సుతుడుగా భాస్వంత సత్కీర్తియై
    ఆచార్యోత్తమ పీఠిపై నిలచె తా నష్టావధానమ్ముచే !

29, జూన్ 2011, బుధవారం

భయం

[పింగళి శశిధర్]

ఉదయాస్తమయాల మధ్య నున్న
కాసింత వెలుగే జీవితం

పలవరింతలతో కొంత
పగటికలలతో కొంత
కాలం సాగిపోతుంది

ఉదయం నాతోపాటే వచ్చిన నిన్ను 
వాకిటిలోనే వుంచి లోనికొచ్చాను !?
లోపలి ప్రపంచంలో లోకాలు సృష్టించుకుంటూ
నిజంగానే నిన్ను మర్చిపోయాను

అమాయకత్వంతో కొంత
అహంభావంతో కొంత..

నువ్వంటే నాకు నిర్వ్యక్తమైన ప్రేమ
అందుకే నా ఉచ్చ్వాస నిశ్వాసాల మధ్య
నీ ఉనికిని చూస్తూ జీవిస్తున్నాను..

ఆశలతో కొన్నాళ్ళూ..
ఆశయాలతో కొన్నాళ్ళూ..

నిజం చెప్పమంటావా.. నేస్తం! 
నువ్వంటే నాకు ... భయం
ఆదమరిచిన వేళ.. ఆప్యాయంగా..
వినిపించే నీ పలకరింత అంటే..
భయం..
నీ ప్రేమలొ తడిసిముద్దవుతానని 
భయం ..
నీ స్నేహంలో నన్ను నేను మర్చిపోతానని భయం .. 
నీ సమక్షంలో ..
నా అస్తిత్వాన్ని కోల్పోతానని
భయం...






16, జూన్ 2011, గురువారం

పార్వతీశ్వరా !

[పింగళి శశిధర్]
1.   దోసిలి యొగ్గి వేడెదను దోసము లెంచని స్వామివంచు, నీ
      సేసలు నెల్లవేళల వశీకర శ్రీకర మార్గదర్శులై
      శ్వాసగ నిండినామదిని శాశ్వత సుందర మార్గగామిగా
      చేసెదవంచు, నీ చరణ సేవన చేసెద పార్వతీశ్వరా !

2.   ఎన్ని వసంతముల్ చెలగి వీడెనొ వాడని జీవితాన, నే
      డెన్నికచేసెనావిధియె, ఈ శిశిరంబసమానరీతి, నీ
      మన్నన తగ్గెనేమొ ప్రభు! మానిత దివ్యకృపారసంబుతో
      నన్ను సమాదరించు భవనాశ వినాశక పార్వతీశ్వరా !

3.   అన్నియు విన్నపాలె, మురిపెంబున అన్నియు విన్నవించుకో
      మన్నను యేమి చెప్పుదు నుమాపతి ! నా గతి నీవయెంచి, నా
      పున్నెము జాలునట్టి నవపున్నమి బోలెడు జీవితంబుతో
      నన్ను సమాదరించు భువనైక మనోహర పార్వతీశ్వరా !

4.   ఎన్నియొ కోర్కెలన్ మదిని యేరిచి, కూరిచి వ్రాసిపెట్టితిన్
      కన్నుల ముందు నీవిటుల కానగవచ్చిన ఈ క్షణంబులో
      అన్నియు మర్చిపోయితిని, ఆరని కన్నుల నిన్ను ద్రావుచున్
      పన్నగ భూషణా! వరద! పాపవినాశక పార్వతీశ్వరా !

5.   అన్నము లేకనీవిటుల అంజలిసాచి చరించనేల, నీ
      కున్నది గాదె ముందరనె కోమలి మాయమ అన్నపూర్ణ, నీ
      వెన్నిక తోడ కోరినది వెన్కటి మాభవ రాశులేకదా !
      మన్నన చేసివేడెదను మాయని నీకృప పార్వతీశ్వరా !

6.   ఎవ్వరి కోసమీ తపన? ఎవ్వరు నన్నిట మెచ్చగావలెన్
      దవ్వుల నున్న నిన్నుగని దాహపుటార్తినెడందనిండగన్
      చివ్వున గుండెనందొక విచిత్రపు భావన రూపుదాల్చ, ఆ
      పువ్వులు మాలకట్టుకొని పూజకు తెచ్చితి పార్వతీశ్వరా !

7.   పెన్నిధి వోలె జీవులకు పెంపగు జీవన ముక్తినిచ్చి, శ్రీ
      పన్నగమున్ గజమ్ముల నపార కృపారసమందుదేల్చి, యా
      పన్నుల గాచినట్లు నెడబాయని, మాయని యాదరంబుతో
      నన్ను కృపామతింగనుము నాగవిభూషణ పార్వతీశ్వరా !

8.   నిన్ను కవుంగలించుకొన నిచ్ఛజనించెను తండ్రి, సుంత నా
      పన్నగభూషణాది జటపాయలనావల సద్దుకొమ్ము, నా
      చిన్ని మొగంబు నీ యెడద జేరిచి చెప్పెద నొక్కమాట, ఓ
      యన్న! దయామయా! శరణు, యాశ్రిత రక్షక! పార్వతీశ్వరా !

9.   ఉండునదేమొ కొండ, బహుదొడ్డది వెండిది, చల్లనౌచు, నీ
      గుండియవోలె నెల్లపుడు గొప్ప రసార్ద్రత నిండి, దండిగన్
      అండగనుండి కాచునటు నార్తిని వేడెద దేవదేవ! మా
      దండము స్వీకరించుము యుదారత బ్రోవుము పార్వతీశ్వరా !

10. పాహి! దయామయా! పరమ పావన! సజ్జనలోకవందితా!
      దేహియటంచు వేడెదను దేహములోపలనుండు నాత్మ, వి
     ద్రోహుల గెల్వగన్ నిను యధోచిత రీతుల ప్రస్తుతింతు, నం
     దేహము లేకకావుమయ దీనశరణ్యుడ! పార్వతీశ్వరా !

11. వేదపురాణగాధల, పలువేల్పులు నీకడజేరి, వారి సం
      వేదనతెల్పి బాపుమన వెంటనె వారికి అండనిల్చి, ఆ
      వేదనలన్ని తీర్చునటు, పేరిమి మమ్ముల నాదరించి, నీ
      వే, దయజూపి నాకుపరివేదన తీర్చుము! పార్వతీశ్వరా!

12. దిక్కులనున్న దేవతల దిక్కయి వారికి నెల్లవేళలన్
      చిక్కులనన్ని దీర్చుచును శ్రీలనొసంగుచు కాచునట్టి, ఓ
      చక్కని దేవరా! వినర శంకర! దీనుడవేడుచుంటి, నా
      ప్రక్కన నిల్చి యెల్లపుడు ప్రాపువహించుము పార్వతీశ్వరా!

13. ఇమ్మహి మానిసైబ్రతుక నిచ్ఛయొకింతయు లేదుతండ్రి, నే
      నమ్మిన నీపదద్వయమె నాకిల దిక్కగు నెల్లవేళలన్
      అమ్మయునీవు మాయెడల ఆదరముంచిన చాలుస్వామి, నీ
      కమ్మనిపాదసన్నిధియె గాచును మమ్మిల పార్వతీశ్వరా!

14. చక్కని భావమొక్కటియు చయ్యన తట్టదు మందబుద్ధికిన్
      పెక్కగు నీదు లీలలను పేరిమి కూర్చగ నాశకల్గె, నీ
     వొక్క రవంత నాయెడల ఓర్మివహించిదయారసంబు, ఎం
     చక్కగ నాదు శీర్షమున జల్లిన, వచ్చును పార్వతీశ్వరా!






1, ఫిబ్రవరి 2009, ఆదివారం

కన్నులు

[పింగళి శశిధర్]

కన్నులు వుండు
నందరకు
కాని -
కమనీయ మనోజ్ఞ మాలికల్
కలువలు పూయు
కన్ను లవి యెన్ని ?
ఎన్నిటి నందు – సు
స్నేహ రసార్ద్రతలున్నవి ?
వెన్నెల లెన్ని కాయు ?
వలపు విచిత్ర
భాషణ లెన్ని యెఱుంగు ?
ఇన్నిట నొక్కటైన – నెఱి
నేర్వని కన్నులు
కన్నులౌనె ?
రమ్య రసజ్ఞ గుణ
శేఖరు లార
నిక్కము మీరె తెల్పరే!

డిశంబరు 2008 పొద్దు లో ప్రచురింపబడింది
http://poddu.net/?p=1322

25, డిసెంబర్ 2008, గురువారం

దూరం

[పింగళి శశిధర్]

ఆలోచనా తరంగిణి కా
ఒడ్డులో నీవు – ఈ
ఒడ్డులో నేను -
అలల అలజడిలో
వెనుకడుగే ఇద్దరిదీ !
కానీ -
కాళ్ళ క్రింది ఇసుకొకటే
కాలంలా కరిగిపోతూ
కలిపే ప్రయత్నం చేస్తోంది
ఇద్దర్నీ !?

నవంబరు నెల పొద్దు లో పొద్దు పొడిచిన ఈ కవితను ఈ క్రింది లింకు ద్వారా కూడా చేరుకొవచ్చు.పొద్దు పెద్దలకు ధన్యవాదములతో..
http://poddu.net/?q=user/39

7, నవంబర్ 2008, శుక్రవారం

శాక్య కంఠీరవా !

[పింగళి వేంకట శ్రీనివాసరావు (శ్రీకాశ్యప)]

తే.గీ:   అది దయార్ణవ స్థగిత సింహాసనమ్ము
         అందు కొలువుండె కరుణార్ద్ర మందహాస
        చిన్మయాంచిత ముద్రికా శ్రీవతంసు
        డార్తి నెడబాపు శుధ్ధోదనాత్మజుండు.

తె.గీ: చెంతనే నాక వనసీమ సిరివెలార్చి
        నవ నవోన్మేషచంద్రికా యవనికలను
        పరచుకొన్న లుంబినీ వనమునందు
       విహరణార్ధము చనుదెంచె, మహిజనమ్ము.

సీ:    ముక్కుపచ్చారని మురిపెంపు నడలతో చిరునవ్వు లొలికించు చిన్నివారు
       ఆగామి జీవిత రాగోజ్వలత గోరి విద్యలార్జించెడి విమల మతులు
       ఎదపైన భవితను పదిలమ్ముగావించి సిరిమువ్వలై మ్రోయు తరుణితతులు
      మరుతరమ్ముల వారి కిరవైన మార్గముల్ సరిచేసి యాత్మలో మురియు వారు

2, అక్టోబర్ 2008, గురువారం

విశాల హృదయాలు

[పింగళి శశిధర్]

ప్రపంచం చిన్నదై పోయింది
అయితే నేం
మా హృదయాలు మాత్రం విశాలం - ఎంతంటే
స్వధర్మాన్నే కాదని - పర ధర్మాని కి
పట్టం కట్టే టంత !
ప్రపంచీకరణ నేపధ్యం లో
దేశానికీ దేశానికీ మధ్య - అడ్డు
గోడలు కూలిపోయాయట
ఔను - నిజం !
ఆ ఇటుకల తోనేగా మాకూ మాకూ మధ్య
కొత్త గోడలు కట్టు కున్నాం
ఐతే నేం ?
మా హృదయాలు మాత్రం విశాలం !
దేశీయత మా స్వంతం - విదేశీయత మా పంతం
ఎంతంటే !
మా చదువుల్లో మాతృ భాష లేదు
మా హృదయాలకి మాతృ ఘోష తెలీదు
సంస్కృతీ కే సంస్కరణ లు - చేసే
సంస్కారం - మాది !
ప్రపంచం చిన్నదై పోయింది
అయితే నేం ?
మా హృదయాలు మాత్రం విశాలం !?