Pages

స్వాగతం

కం|| అందమ్ముగ తెలుగు కవిత | లందింతుము, చదివిమీరు స్వారస్యముతో | స్పందనలందించుటకై | చందన తాంబూల విధుల స్వాగతమిదియే!

==========================================================================================================

29, జూన్ 2011, బుధవారం

భయం

[పింగళి శశిధర్]

ఉదయాస్తమయాల మధ్య నున్న
కాసింత వెలుగే జీవితం

పలవరింతలతో కొంత
పగటికలలతో కొంత
కాలం సాగిపోతుంది

ఉదయం నాతోపాటే వచ్చిన నిన్ను 
వాకిటిలోనే వుంచి లోనికొచ్చాను !?
లోపలి ప్రపంచంలో లోకాలు సృష్టించుకుంటూ
నిజంగానే నిన్ను మర్చిపోయాను

అమాయకత్వంతో కొంత
అహంభావంతో కొంత..

నువ్వంటే నాకు నిర్వ్యక్తమైన ప్రేమ
అందుకే నా ఉచ్చ్వాస నిశ్వాసాల మధ్య
నీ ఉనికిని చూస్తూ జీవిస్తున్నాను..

ఆశలతో కొన్నాళ్ళూ..
ఆశయాలతో కొన్నాళ్ళూ..

నిజం చెప్పమంటావా.. నేస్తం! 
నువ్వంటే నాకు ... భయం
ఆదమరిచిన వేళ.. ఆప్యాయంగా..
వినిపించే నీ పలకరింత అంటే..
భయం..
నీ ప్రేమలొ తడిసిముద్దవుతానని 
భయం ..
నీ స్నేహంలో నన్ను నేను మర్చిపోతానని భయం .. 
నీ సమక్షంలో ..
నా అస్తిత్వాన్ని కోల్పోతానని
భయం...






16, జూన్ 2011, గురువారం

పార్వతీశ్వరా !

[పింగళి శశిధర్]
1.   దోసిలి యొగ్గి వేడెదను దోసము లెంచని స్వామివంచు, నీ
      సేసలు నెల్లవేళల వశీకర శ్రీకర మార్గదర్శులై
      శ్వాసగ నిండినామదిని శాశ్వత సుందర మార్గగామిగా
      చేసెదవంచు, నీ చరణ సేవన చేసెద పార్వతీశ్వరా !

2.   ఎన్ని వసంతముల్ చెలగి వీడెనొ వాడని జీవితాన, నే
      డెన్నికచేసెనావిధియె, ఈ శిశిరంబసమానరీతి, నీ
      మన్నన తగ్గెనేమొ ప్రభు! మానిత దివ్యకృపారసంబుతో
      నన్ను సమాదరించు భవనాశ వినాశక పార్వతీశ్వరా !

3.   అన్నియు విన్నపాలె, మురిపెంబున అన్నియు విన్నవించుకో
      మన్నను యేమి చెప్పుదు నుమాపతి ! నా గతి నీవయెంచి, నా
      పున్నెము జాలునట్టి నవపున్నమి బోలెడు జీవితంబుతో
      నన్ను సమాదరించు భువనైక మనోహర పార్వతీశ్వరా !

4.   ఎన్నియొ కోర్కెలన్ మదిని యేరిచి, కూరిచి వ్రాసిపెట్టితిన్
      కన్నుల ముందు నీవిటుల కానగవచ్చిన ఈ క్షణంబులో
      అన్నియు మర్చిపోయితిని, ఆరని కన్నుల నిన్ను ద్రావుచున్
      పన్నగ భూషణా! వరద! పాపవినాశక పార్వతీశ్వరా !

5.   అన్నము లేకనీవిటుల అంజలిసాచి చరించనేల, నీ
      కున్నది గాదె ముందరనె కోమలి మాయమ అన్నపూర్ణ, నీ
      వెన్నిక తోడ కోరినది వెన్కటి మాభవ రాశులేకదా !
      మన్నన చేసివేడెదను మాయని నీకృప పార్వతీశ్వరా !

6.   ఎవ్వరి కోసమీ తపన? ఎవ్వరు నన్నిట మెచ్చగావలెన్
      దవ్వుల నున్న నిన్నుగని దాహపుటార్తినెడందనిండగన్
      చివ్వున గుండెనందొక విచిత్రపు భావన రూపుదాల్చ, ఆ
      పువ్వులు మాలకట్టుకొని పూజకు తెచ్చితి పార్వతీశ్వరా !

7.   పెన్నిధి వోలె జీవులకు పెంపగు జీవన ముక్తినిచ్చి, శ్రీ
      పన్నగమున్ గజమ్ముల నపార కృపారసమందుదేల్చి, యా
      పన్నుల గాచినట్లు నెడబాయని, మాయని యాదరంబుతో
      నన్ను కృపామతింగనుము నాగవిభూషణ పార్వతీశ్వరా !

8.   నిన్ను కవుంగలించుకొన నిచ్ఛజనించెను తండ్రి, సుంత నా
      పన్నగభూషణాది జటపాయలనావల సద్దుకొమ్ము, నా
      చిన్ని మొగంబు నీ యెడద జేరిచి చెప్పెద నొక్కమాట, ఓ
      యన్న! దయామయా! శరణు, యాశ్రిత రక్షక! పార్వతీశ్వరా !

9.   ఉండునదేమొ కొండ, బహుదొడ్డది వెండిది, చల్లనౌచు, నీ
      గుండియవోలె నెల్లపుడు గొప్ప రసార్ద్రత నిండి, దండిగన్
      అండగనుండి కాచునటు నార్తిని వేడెద దేవదేవ! మా
      దండము స్వీకరించుము యుదారత బ్రోవుము పార్వతీశ్వరా !

10. పాహి! దయామయా! పరమ పావన! సజ్జనలోకవందితా!
      దేహియటంచు వేడెదను దేహములోపలనుండు నాత్మ, వి
     ద్రోహుల గెల్వగన్ నిను యధోచిత రీతుల ప్రస్తుతింతు, నం
     దేహము లేకకావుమయ దీనశరణ్యుడ! పార్వతీశ్వరా !

11. వేదపురాణగాధల, పలువేల్పులు నీకడజేరి, వారి సం
      వేదనతెల్పి బాపుమన వెంటనె వారికి అండనిల్చి, ఆ
      వేదనలన్ని తీర్చునటు, పేరిమి మమ్ముల నాదరించి, నీ
      వే, దయజూపి నాకుపరివేదన తీర్చుము! పార్వతీశ్వరా!

12. దిక్కులనున్న దేవతల దిక్కయి వారికి నెల్లవేళలన్
      చిక్కులనన్ని దీర్చుచును శ్రీలనొసంగుచు కాచునట్టి, ఓ
      చక్కని దేవరా! వినర శంకర! దీనుడవేడుచుంటి, నా
      ప్రక్కన నిల్చి యెల్లపుడు ప్రాపువహించుము పార్వతీశ్వరా!

13. ఇమ్మహి మానిసైబ్రతుక నిచ్ఛయొకింతయు లేదుతండ్రి, నే
      నమ్మిన నీపదద్వయమె నాకిల దిక్కగు నెల్లవేళలన్
      అమ్మయునీవు మాయెడల ఆదరముంచిన చాలుస్వామి, నీ
      కమ్మనిపాదసన్నిధియె గాచును మమ్మిల పార్వతీశ్వరా!

14. చక్కని భావమొక్కటియు చయ్యన తట్టదు మందబుద్ధికిన్
      పెక్కగు నీదు లీలలను పేరిమి కూర్చగ నాశకల్గె, నీ
     వొక్క రవంత నాయెడల ఓర్మివహించిదయారసంబు, ఎం
     చక్కగ నాదు శీర్షమున జల్లిన, వచ్చును పార్వతీశ్వరా!






1, ఫిబ్రవరి 2009, ఆదివారం

కన్నులు

[పింగళి శశిధర్]

కన్నులు వుండు
నందరకు
కాని -
కమనీయ మనోజ్ఞ మాలికల్
కలువలు పూయు
కన్ను లవి యెన్ని ?
ఎన్నిటి నందు – సు
స్నేహ రసార్ద్రతలున్నవి ?
వెన్నెల లెన్ని కాయు ?
వలపు విచిత్ర
భాషణ లెన్ని యెఱుంగు ?
ఇన్నిట నొక్కటైన – నెఱి
నేర్వని కన్నులు
కన్నులౌనె ?
రమ్య రసజ్ఞ గుణ
శేఖరు లార
నిక్కము మీరె తెల్పరే!

డిశంబరు 2008 పొద్దు లో ప్రచురింపబడింది
http://poddu.net/?p=1322

25, డిసెంబర్ 2008, గురువారం

దూరం

[పింగళి శశిధర్]

ఆలోచనా తరంగిణి కా
ఒడ్డులో నీవు – ఈ
ఒడ్డులో నేను -
అలల అలజడిలో
వెనుకడుగే ఇద్దరిదీ !
కానీ -
కాళ్ళ క్రింది ఇసుకొకటే
కాలంలా కరిగిపోతూ
కలిపే ప్రయత్నం చేస్తోంది
ఇద్దర్నీ !?

నవంబరు నెల పొద్దు లో పొద్దు పొడిచిన ఈ కవితను ఈ క్రింది లింకు ద్వారా కూడా చేరుకొవచ్చు.పొద్దు పెద్దలకు ధన్యవాదములతో..
http://poddu.net/?q=user/39

7, నవంబర్ 2008, శుక్రవారం

శాక్య కంఠీరవా !

[పింగళి వేంకట శ్రీనివాసరావు (శ్రీకాశ్యప)]

తే.గీ:   అది దయార్ణవ స్థగిత సింహాసనమ్ము
         అందు కొలువుండె కరుణార్ద్ర మందహాస
        చిన్మయాంచిత ముద్రికా శ్రీవతంసు
        డార్తి నెడబాపు శుధ్ధోదనాత్మజుండు.

తె.గీ: చెంతనే నాక వనసీమ సిరివెలార్చి
        నవ నవోన్మేషచంద్రికా యవనికలను
        పరచుకొన్న లుంబినీ వనమునందు
       విహరణార్ధము చనుదెంచె, మహిజనమ్ము.

సీ:    ముక్కుపచ్చారని మురిపెంపు నడలతో చిరునవ్వు లొలికించు చిన్నివారు
       ఆగామి జీవిత రాగోజ్వలత గోరి విద్యలార్జించెడి విమల మతులు
       ఎదపైన భవితను పదిలమ్ముగావించి సిరిమువ్వలై మ్రోయు తరుణితతులు
      మరుతరమ్ముల వారి కిరవైన మార్గముల్ సరిచేసి యాత్మలో మురియు వారు

2, అక్టోబర్ 2008, గురువారం

విశాల హృదయాలు

[పింగళి శశిధర్]

ప్రపంచం చిన్నదై పోయింది
అయితే నేం
మా హృదయాలు మాత్రం విశాలం - ఎంతంటే
స్వధర్మాన్నే కాదని - పర ధర్మాని కి
పట్టం కట్టే టంత !
ప్రపంచీకరణ నేపధ్యం లో
దేశానికీ దేశానికీ మధ్య - అడ్డు
గోడలు కూలిపోయాయట
ఔను - నిజం !
ఆ ఇటుకల తోనేగా మాకూ మాకూ మధ్య
కొత్త గోడలు కట్టు కున్నాం
ఐతే నేం ?
మా హృదయాలు మాత్రం విశాలం !
దేశీయత మా స్వంతం - విదేశీయత మా పంతం
ఎంతంటే !
మా చదువుల్లో మాతృ భాష లేదు
మా హృదయాలకి మాతృ ఘోష తెలీదు
సంస్కృతీ కే సంస్కరణ లు - చేసే
సంస్కారం - మాది !
ప్రపంచం చిన్నదై పోయింది
అయితే నేం ?
మా హృదయాలు మాత్రం విశాలం !?

30, సెప్టెంబర్ 2008, మంగళవారం

ఖుషీ

[పింగళి శశిధర్]

హుషారోయి - హుషారోయి
వసంత కాల ఉష !
ఖుషీ చేయి - ఖుషీ చేయి
తుషారాల నిషా !!

25, సెప్టెంబర్ 2008, గురువారం

దాశరధి

(పింగళి శశిధర్)

కోటి రతనాల వీణ - తన
తెలంగాణ లో
మారు మ్రోగిన కంఠంబు
మూగ వోయె -
బూజు పట్టిన భావాల - రాజు
నైజాము పై
పదను పాళీల కలము తో
కదము నడపి -
తిమిర రక్కసి - కోరలు
పెఱికి వేయ - ఘోర
సమరము సేసిన సాహసీడు -
కుపిత మనస్కుల చూచి - క్రుధ్ధుడై -
తన రుద్ర వీణ పై
ఢమ ఢమ రున్నినాదాలు
చేసి - చేసి
అలసిపోయిన - ఆ
కవి చంద్రుడడుగొ
అరుగు చున్నాడు
ఆకసము పైకి -
వెలుగు నక్కడ -
వేరొక్క చుక్క వోలె!

(మహాకవి దాశరధి అస్తమించినప్పుడు అశ్రుపూరిత నయనాలతో నే వ్రాసుకొన్న ది)