స్వాగతం

కం|| అందమ్ముగ తెలుగు కవిత | లందింతుము, చదివిమీరు స్వారస్యముతో | స్పందనలందించుటకై | చందన తాంబూల విధుల స్వాగతమిదియే!

==========================================================================================================

29, జూన్ 2011, బుధవారం

భయం

[పింగళి శశిధర్]

ఉదయాస్తమయాల మధ్య నున్న
కాసింత పవలే జీవితం

పలవరింతలతో కొంత
పగటికలలతో కొంత
కాలం సాగిపోతుంది

ఉదయం నాతోపాటే వచ్చిన నేస్తాన్ని
వాకిటిలోనే వుంచి లోనికొచ్చాను
లోపలి ప్రపంచంలో లోకాలు సృష్టించుకుంటూ
నిజంగానే నిన్ను మర్చిపోయాను

అమాయకత్వంతో కొంత
అహంభావంతో కొంత..

నువ్వంటే నాకు నిర్వ్యక్తమైన ప్రేమ
అందుకే నా ఉచ్చ్వాస నిశ్వాసాల మధ్య
నీ ఉనికిని చూస్తూ జీవిస్తున్నాను..

ఆశలతో కొన్నాళ్ళూ..
ఆశయాలతో కొన్నాళ్ళూ..

నిజం చెప్పమంటావా.. నేస్తం
నువ్వంటే నాకు భయం
ఆదమరిచిన వేళ.. ఆప్యాయంగా..
వినిపించే నీ పలకరింత అంటే.. భయం..
నీ ప్రేమలొ తడిసిముద్దవుతానని భయం ..
నీ స్నేహంలో నన్ను నేను మర్చిపోతానని భయం .. 
నీ సమక్షంలో ..
నా అస్తిత్వాన్ని కోల్పోతానని భయం...



2 వ్యాఖ్యలు:

రసజ్ఞ చెప్పారు...

భయము దేనికండి?

పింగళి శశిధర్ చెప్పారు...

వచ్చిన నేస్తం సామాన్యుడు కాదు కదా, అందుకే భయం.